Medycyna Wieku Rozwojowego, 2011,XV,1; 101-105

Jałowa martwica głowy kości udowej u pacjentki z ciężką postacią anemii aplastycznej

Piotr Plichta1, Katarzyna Pawelec2


1Studenckie Koło Naukowe przy Katedrze i Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii WUM w Warszawie


2Katedra i Klinika Pediatrii, Hematologii i Onkologii WUM w Warszawie
Kierownik: prof. dr hab. med. M. Matysiak

Jałowa martwica głowy kości udowej występuje w wielu jednostkach chorobowych. Do jej najczęstszych przyczyn należą: uraz, glikokortykoterapia, narażenie na promieniowanie jonizujące, nadużywanie alkoholu, choroba Gauchera, toczeń układowy rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów. Stosowanie glikokortykosteroidów jest najczęstszym czynnikiem ryzyka rozwoju jałowej martwicy głowy kości udowej.

W pracy przedstawiono przypadek 19-letniej pacjentki, leczonej z powodu ciężkiej postaci anemii aplastycznej, u której rozwinęła się jałowa martwica głowy kości udowej. Dolegliwości obejmowały ból pachwiny, gorączkę, bolesność przy próbie odwiedzenia i rotacji wewnętrznej kończyny dolnej prawej oraz tkliwość w okolicy stawu. W badaniu rentgenowskim stwierdzono niespecyficzne zmiany. Natomiast w badaniu stawów biodrowych przy użyciu rezonansu magnetycznego uwidoczniono zmiany charakterystyczne dla jałowej martwicy głowy kości udowej. Zastosowano leczenie zachowawcze mające na celu odciążenie kończyny. Po 2 latach od wystąpienia objawów pacjentka nie zgłasza dolegliwości bólowych, jednak zakres ruchu w stawie biodrowym jest ograniczony. W pracy oceniono czynniki ryzyka wystąpienia martwicy głowy kości udowej, metody diagnostyczne oraz rokowanie. Wystąpienie jałowej martwicy głowy kości udowej powinno być brane pod uwagę jako jedno z istotnych następstw leczenia immunosupresyjnego pacjentów z ciężką postacią anemii aplastycznej.

cały artykuł dostępny w wersji papierowej