Medycyna Wieku Rozwojowego, 2011,XV,1; 84-90

Ocena jakości przygotowania chorego noworodka w macierzystym oddziale noworodkowym do transportu międzyszpitalnego

Ewa Musialik-Świetlińska1, Klaudiusz Bober1, Janusz Świetliński2, Janusz Górny1, Robert Krawczyk1, Teresa Owsianka-Podleśny1


1Klinika Intensywnej Terapii i Patologii Noworodka, SUM w Katowicach
p.o. Kierownika: dr med. E. Musialik-Świetlińska


2Dział Nauki, Instytut Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie
Dyrektor ds. nauki: doc. dr hab. M. Litwin
Dyrektor Instytutu: dr med. M. Piróg

Wstęp: Optymalnie funkcjonujący system trójstopniowej opieki perinatalnej zakłada ograniczenie do minimum transportu chorego noworodka pomiędzy ośrodkami leczącymi. Znaczna rozbieżność pomiędzy zalecanym modelem postępowania a stanem rzeczywistym powoduje, że transport chorego noworodka pozostaje nadal istotnym elementem postępowania medycznego.

Cel: Celem pracy jest ocena postępowania interwencyjnego w macierzystym oddziale noworodkowym, przygotowującego chorego noworodka do transportu międzyszpitalnego.

Materiał i metoda: Przeanalizowano dokumentację transportową 530 noworodków przewiezionych przez zespół transportujący Karetki N (transport „na siebie”) w okresie jednego roku. W analizie uwzględniono podstawowe interwencje medyczne podjęte przez lekarzy oddziału macierzystego oraz czynności zespołu transportującego wykonane bezpośrednio przed transportem.

Wyniki: W analizowanym okresie czasu z oddziałów macierzystych zostało przewiezionych 530 noworodków, 325 (61,3%) skierowano do oddziału intensywnej terapii a 205 (38,7%) do oddziału patologii noworodka. W grupie noworodków kierowanych do oddziału intensywnej terapii, zespół transportujący stwierdził w oddziale macierzystym hipotermię u 51 (15,7%) pacjentów oraz brak założonego dostępu dożylnego u 65 (20%). Najczęściej stosowaną formą terapii oddechowej była tlenoterapia bierna [u 89 (27,4%) noworodków], a w dalszej kolejności wentylacja mechaniczna [u 65 (20%)] oraz wentylacja w układzie NCPAP [u 50 (15,4%)].

W wyniku interwencji zespołu transportującego, liczba dzieci z hipotermią obniżyła się do 27 (8,3%). U 52 (16%) noworodków założono obwodowe wejście dożylne. Zmniejszeniu uległa liczba dzieci leczonych tlenoterapią bierną do 53 (16,3%), a liczba noworodków wentylowanych respiratorem zwiększyła się do 115 (35,4%). Zwiększyła się również liczba dzieci otrzymujących wsparcie oddechowe w układzie NCPAP do 56 (17,2%). Zabieg intubacji wykonano u 69 (21,2%) noworodków, w tym reintubację (wymianę rurki z powodu nieprawidłowego rozmiaru lub zatkania wydzieliną) u 19 (5,8%) dzieci. Największą liczbę interwencji dokonywanych przez zespół transportujący odnotowano u noworodków z urodzeniową masą ciała poniżej 1000 g. Najmniej interwencji dotyczyło modyfikacji leczenia farmakologicznego transportowanych pacjentów.

Wniosek: Uzyskane wyniki badań wskazują na częste występowanie nieprawidłowości w przygotowaniu chorego noworodka do transportu międzyszpitalnego przez oddziały noworodkowe. Następstwem są zbyt częste interwencje zespołu Karetki N, wykonywane w oddziale macierzystym przed podjęciem transportu chorego dziecka.

cały artykuł dostępny w wersji papierowej