Medycyna Wieku Rozwojowego, 2011,XV,1; 56-61

Zakażenia chlamydophila pneumoniae u dzieci młodszych. Doświadczenia jednego ośrodka. Doniesienie wstępne

Magdalena Kowalewska-Pietrzak1, Wojciech Młynarski2, Anna Pankowska1


1Oddział Chorób Płuc i Alergii Układu Oddechowego dla Dzieci Młodszych,
Centrum Leczenia Chorób Płuc i Rehabilitacji w Łodzi
Ordynator: dr n. med. A. Pankowska


2Klinika Pediatrii, Onkologii, Hematologii i Diabetologii I Katedry Pediatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Kierownik: prof. dr hab. med. W. Młynarski

Wstęp: Aktualnie w Polsce dostępne są jedynie pojedyncze prace dotyczące epidemiologii zakażeń Chlamydophila pneumoniae (C. pneumoniae) u dzieci poniżej 7 roku życia (1). Uzupełnienie takich danych stanowiłoby cenne narzędzie w empirycznej terapii przeciwbakteryjnej.

Celem pracy była ocena udziału C. pneumoniae w zakażeniach układu oddechowego u dzieci młodszych, hospitalizowanych z powodu przewlekłego kaszlu i/lub przewlekającego się zapalenia płuc.

Materiał i metody: Oceną retrospektywną objęto 110 dzieci w wieku 0,3-7,0 lat, hospitalizowanych w okresie 01.01.-31.03.2009 r. w specjalistycznym ośrodku leczenia chorób płuc z powodu przewlekłego kaszlu i/lub przewlekającego się zapalenia płuc. Potwierdzenie rozpoznania aktywnego zakażenia C. pneumoniae stanowił dodatni wynik dotyczący obecności w surowicy krwi przeciwciał anty-C. pneumoniae klasy IgM (test ELISA).

Wyniki: Spośród 98 dzieci, ostatecznie objętych badaniem (12 pacjentów z wartością miana IgM, uznaną za wynik wątpliwy, wykluczono z dalszej oceny). Aktywne zakażenie C. pneumoniae stwierdzono u 28 chorych (28,5%), Największą częstość rozpoznań notowano w lutym 2009 r. (15 dzieci). Infekcję wywołaną przez C. pneumoniae stwierdzano statystycznie istotnie częściej u dzieci w wieku od 21 miesiąca do 7 roku życia, niż u niemowląt i dzieci najmłodszych (p=0,014; OR=4,10 95%CI=1,4-12,0); u pacjentów z aktywnym zakażeniem C. pneumoniae obserwowano znamiennie niższe (p=0,001), ale mieszczące się w zakresie referencyjnym, średnie wartości leukocytozy (8647/mm3, ± SD: 3247/mm3). Analiza pozostałych czynników tj.: płci, objawów klinicznych oraz CRP i wzoru odsetkowego krwinek białych nie ujawniła istotnych statystycznie różnic pomiędzy podgrupami chorych seropozytywnych i seronegatywnych.

Wnioski: Przeprowadzone przez nas badanie sugeruje znaczącą rolę etiologii C. pneumoniae jako przyczyny przewlekłego kaszlu lub przewlekającego się zapalenia płuc u dzieci młodszych, co może stanowić wskazówkę przy wyborze terapii empirycznej. Wymaga to jednak przeprowadzenia długofalowej analizy w grupie pacjentów o większej liczebności, z możliwością dodatkowej weryfikacji wyników seropozytywnych przy użyciu również innych metod serologicznych i/lub molekularnych.

cały artykuł dostępny w wersji papierowej